Chris Reinewald, hoofdredacteur van MuseumVisie, deelt een ervaring met ons.
Laat hieronder weten wat je ervan vindt.
“Je vraagt je af of er binnenkort nog gewoon op straat gefotografeerd kan worden. Enfin, Theo Niekus weet daar alles van.
Dit overkwam mij vanochtend.
Er werd een expositiekeet van het Stedelijk bij het Blauwe Huis, hier in IJburg, getakeld. Fotomoment! mailde het Stedelijk mij. Leuk voor het blad Museumvisie dat ik maak. Dus ik erheen, woon er nl tegenover Inderdaad: spectaculair, al was er maar een andere fotograaf.
Bij de uiteindelijke plaatsing van de keet bij het Blauwe Huis schoof een raam open. Man steekt hoofd naar buiten en begint vriendelijk praatje met organisatie. Leuk beeld. Ik dacht: dat is de man van de stoffeerderij maar het bleek een agent van het politiebureau ernaast aan de IJburglaan. En druk af.
Hij -Waar is dat voor?
Ik: -Voor Museumvisie. Is dat goed?
-Het had wel netjes geweest om vooraf toestemming aan mij te vragen.
-Het is toch een evenement op de openbare weg?
-Niet van waar ik sta.
-Maar als ik niet mag fotograferen mag ik mijn beroep niet uitoefenen.
-U had uw perskaart kunnen laten zien.-Ik zal hem zo pakken, maar is het echt zo erg dat u op de foto staat?
Ik dacht dat wordt een leuke foto met een vriendelijk onderschrift: de politie houdt ook een oogje in het zeil.Maar dat lijkt nu te worden: agent wilde niet op de foto. Niet echt publieksvriendelijk. Noch voor de politie. Noch voor dit evenement.
-Een collega is ooit ongevraagd gefotografeerd en in een homoblad terecht gekomen. Vandaar.
Etcetera
Meisje van de Keet (die zelf filmde) zegt dat ze vasthoudt aan de “regel”dat bij meer dan 3 personen in beeld het portretrecht niet geldt.
Ik heb de kwestie nu voorgelegd aan een advocaat die er voor het zomernummer van Museumvisie een stukje over gaat maken, want het beperkt musea ook in hun pr en educatie (andermans kinderen fotograferen wordt als pseudo-kinderporno beschouwd!).
Chris Reinewald