Maandag 5 juli 2010 werd in Cafe Victoria, Stationsweg 14 te Woerden onder overweldigende belangstelling de eerste aflevering van het FotografenCafe Woerden gehouden. Voortaan elke eerste maandag van de maand, vanaf 20 uur een informele ontmoetingsplaats voor iedereen die affiniteit heeft met fotografie. Aloys Ginjaar, oprichter en organisator van de Amsterdamse Fotografenavond verrichtte de officiele opening.
“Fotografen hebben het in deze tijd niet altijd gemakkelijk. Want er zijn wel heel erg veel collega’s. Ik ben dan ook altijd verbaasd als iemand zegt dat-ie geen fotograaf is. Maar de fotografie is ook een fantastisch vak en je bent als fotograaf bevoorrecht. Je bent ooggetuige van wat er allemaal in de wereld gebeurt. Eregast bij huwelijken, waar je de verliefdheid mag vereeuwigen van mensen , die als ze oud en der dagen zat zijn door jouw foto’s hun mooiste dag kunnen herbeleven. Je staat op de voorste rij als de koningin een lint doorknipt, maar ook als haar paleis in brand staat. Je kunt tegen bobo’s zeggen wat ze moeten doen en wat ze beslist niet moeten doen. En je mag – zoals Barend Houtsmuller – de mooiste vrouwen van de wereld vragen om zich uit te kleden, zonder dat je daarvoor een draai om de oren krijgt, of nog erger.
Je legt het beeld van de wereld vast door jouw ogen en door jouw karakter. Dat karakter is heel belangrijk, omdat je bij het kijken ook wat denkt. Als een romanticus en een cynicus tegelijk een verliefd stel zien hoort de romanticus al de bruidsmuziek, terwijl de cynicus denkt: dat kan morgen alweer voorbij zijn.
De mede-uitvinder van de fotografie Fox Talbot noemde in 1844 het nieuwe medium het potlood van de natuur. Maar door de digitale toverdoos is het nu vaak het gummetje van de natuur. En het beslissende moment dreigt – als je niet oppast - steeds meer het moment te worden dat op het computerscherm het beeld gemanipuleerd wordt.
Door de voortschrijdende techniek die natuurlijk ook veel voordelen met zich meebrengt, kan het ook een eenzaam vak zijn. Want je doet alles in je eentje , fotograferen , afdrukken en het via de computer versturen van je beelden.
En daarom ben ik heel blij om hier te zijn op de allereerste avond van het Fotografencafé Woerden. Bijna tien jaar nadat in Amsterdam in Cafe Kalkhoven de Fotografenavond is begonnen. Ik denk dat de toekomst van het Fotografencafé in goede handen is bij het bestuur van het collectief Weerlicht . Want ga maar na: Voor Corrie de Kruif is het doen en laten van mensen het belangrijkste in het leven, waarbij intuïtie een belangrijke rol speelt. Daniëlle Verweij heeft na heel lang jaar het woord gediend te hebben bij de Woerdense Courant gekozen voor een krachtige eigen beeldtaal. Hans van Ommeren is in elke vezel een fotodier, sinds hij op z’n negende van zijn oma een camera cadeau kreeg. Barend Houtsmuller heeft niet alleen oog voor schoonheid maar ook verstand van de moderne communicatietechnologie. En het is natuurlijk niet zo gek dat Aart Sliedrecht de voorzitter is want een goede menselijke manager met als credo “Mijn werk is beweging” is goud waard.
Door de jaren heen zijn er in Amsterdam naast zakelijke contacten , ook veel vriendschappen uit voortgekomen, ja zelfs een huwelijk, waaruit de eerste Fotografenavond-baby is geboren, van een stel dat elkaar in de kroeg heeft leren kennen. Een duidelijk bewijs van vruchtbare avonden! Over vruchtbaar gesproken: Peter Paul Huf heeft aan de wieg gestaan van de Fotografenavondtentoonstellingen en samen met Petra Ruisendaal aan die van de Portfolio-Fotografenavond in kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae. En voor Petra was alleen het beste goed genoeg voor haar kind. Andere belangrijke leden van onze fotofamilie zijn: Jaap Bijsterbosch, Peter Bouwmeester, Dutch den Hollander en Jeanette Bos.
Een van de meest markante bezoekers was Wim Jansen, al 85 toen hij voor het eerst kwam. En ondanks zijn kwetsbaar gestel hoge leeftijd bleef hij steeds komen . Helemaal van de andere kant van de stad. Ik was altijd blij om hem te zien binnenkomen. Enigszins bevend hing hij dan zijn jack op, om het later met de grootste moeite weer los te krijgen, omdat het lusje driemaal om het haakje gedraaid was. Een paar maanden voordat hij op 90-jarige leeftijd overleed kreeg hij op het terras een digitale camera in handen. “Ik heb mijn eerste digitale foto gemaakt”, zei hij daarna stralend.
Ik herinner me ook nog goed een avond uit de tijd dat Green Peace op de Westermarkt haar kantoor had en wel eens Kalkhoven bezocht. Zo ook op een derde dinsdag van de maand. Toen ze kwart over acht nog met een groepje op onze plek aan het vergaderen waren , vroeg ik of ze misschien beneden konden gaan zitten. Dat was geen probleem en even later konden wij naar boven. Waarop iemand tegen mij zei: Je bent de eerste ter wereld die Green Peace , zonder dat ze zich verzet hebben, ergens weg heeft gekregen.
En dan is nu het mooie moment aangebroken dat ik heel erg officieel en van ganser harte het FotografenCafe Woerden open . Ik wens jullie allen fantastische foto’s, goed betaalde opdrachten, een uitstekende gezondheid en heel veel plezier!
Aloys Ginjaar
