Aloys vroeg me een berichtje over om het even wat te plaatsen in de nieuwe Speakerscorner, aan welk verzoek ik graag voldoe. Misschien is het aardig hier te gewagen van mijn contact onlangs met de friese omroep, toen ik, in het kader van de opening van mijn tentoonstelling in Leeuwarden, geinterviewd werd voor hun TV program K-rute (rute is fries voor route, en kunst noemen ze er K). Op de vraag van de interviewer waarom ik in Friesland ben komen exposeren heb ik dit geantwoord:
Amsterdam, waar ik leef en werk, is een haard van ontbinding, en alles wat daar verkeert gaat vroeger of later te gronde. Maar hier in Friesland is nog niet alles bedorven. Daarom heb ik mijn foto’s hierheen gebracht, als iemand die zijn bezittingen een terp opsleept om ze te behoeden voor het wassende water. Het is dan wel de bedoeling dat ik wat foto’s verkoop, zodat ze hier kunnen blijven en niet terug hoeven naar waar ik vandaan kom.
Maar de Amsterdammers, en dat is het merkwaardige, denken dat ze meer waard zijn dan alle anderen bij elkaar, en toen ik vertelde dat ik naar Friesland ging, lachten ze me uit. Ze zeiden, het zijn daar in Friesland allemaal boeren. Een galerie gaan ze alleen binnen als het buiten erg koud is of hard regent. En een foto kopen ze enkel als daar hun boerderij op staat. Of hun auto. Of hun vrouw. Of beter nog: hun vrouw in hun auto met hun boerderij op de achtergrond.
Dat is wat ze zeggen, de Amsterdammers. En nu hoop ik met deze expositie te kunnen bewijzen dat ze ongelijk hebben, en dat de friezen wel degelijk een cultuurminnend volk zijn.